“Geweldig verblijf”

Compacte maar goed uitgeruste kamer in een rustige maar toegankelijke locatie. Dicht bij de kust, cafés en bars. Comfortabel bed en grote natte kamer. Goede prijs en gemakkelijk, probleemloze check-in.

“Comfort op afstand”

Brighton tijdens het festivalseizoen is altijd een beetje wanhopig spel van financiële muzikale stoelen. De prijzen stijgen, de beschikbaarheid verdwijnt en veel hotels lijken persoonlijk beledigd door het idee dat iedereen misschien alleen een zaterdagavond wil blijven. Dat is hoe we uiteindelijk … Più

Brighton tijdens het festivalseizoen is altijd een beetje wanhopig spel van financiële muzikale stoelen. De prijzen stijgen, de beschikbaarheid verdwijnt en veel hotels lijken persoonlijk beledigd door het idee dat iedereen misschien alleen een zaterdagavond wil blijven. Dat is hoe we uiteindelijk boekten de Brighton Inn, grotendeels omdat het redelijk geprijsd was, in Kemptown, en op loopafstand van de locatie waar ik die avond verscheen. Van buitenaf, en ook online, leek het allemaal veelbelovend genoeg. Efficiënt, modern, contactloos. Codes voor de voordeur, codes voor de kamer, geen sleutels te verliezen, geen wachtrijen. Eigenlijk helemaal geen ontvangst. Men begon te vermoeden dat als het gebouw in brand vloog, er een sms-bericht zou komen met de tekst: “Hoop dat je geniet van je verblijf.” De kamer zelf was schoon, comfortabel genoeg, en had een aangenaam groot bed. Er was ook goede gemalen koffie en een cafetière, die kort suggereerde dat iemand die betrokken was bij de set - up zou eigenlijk genieten van menselijk geluk. Maar toen kwam de ontdekking dat de kamer intern was, zonder echt raam, alleen een dakraam. Minder “boutique Brighton bolthole”, meer “goed ingerichte opslagruimte.” En dan de verlichting. Of liever gezegd, de afwezigheid van zinvolle verlichting. Geen bedlampjes, wat betekende dat er niet in bed gelezen moest worden, tenzij men onder het hoofdlicht wilde zitten, dat alle zachte sfeer had om op een regionaal politiebureau ondervraagd te worden. De ochtend bracht geen verbetering. Wakker worden, tegen hetzelfde keiharde plafondlicht aanlopen, naar je metgezel turen en je afvragen wat voor vreselijke misdaad jullie beiden 's nachts hebben bekend. Het ontbijt kwam de volgende ochtend in dozen achtergelaten buiten de kamer. Aangenaam gebak, netjes gerangschikt, allemaal perfect lekker. Maar de echte ineenstorting van de Anglo gastvrijheid kwam momenten later. Geen theezakjes. Verse koffie blijkbaar in overvloed beschikbaar, maar geen thee. In Engeland. Tijdens een hotelverblijf. En omdat er niemand fysiek aanwezig is in het gebouw, geen receptie, geen ontbijtzaal, geen licht uitgeput persoon genaamd Sandra om een beroep op te doen, was de enige optie om een sms-bericht te sturen naar de leegte en te hopen op drank gebaseerde redding. Wat de Brighton Inn uiteindelijk biedt is efficiëntie zonder warmte. Je kunt aankomen, slapen, eten en vertrekken zonder een ander mens een keer tegen te komen. Voor sommige mensen klinkt dat misschien ideaal. Voor ons liet het de plek vreemd genoeg anoniem en flauw vreugdeloos voelen, zoals overnachten in een app. Handig voor het festival, ja. Goedkoop voor Brighton normen, zeker. Maar gastvrij? Niet speciaal. En ondanks het gebak, de cafetière en de goede locatie, is het waarschijnlijk niet iets waar we naar terug zouden keren

Meno